مسئله 1803 - مسافرت در ماه رمضان اشكال ندارد ولو براى فرار از روزه باشد و در اين صورت مكروه است چنان كه سفر قبل از روز بيست و چهارم مكروه است مگر اين‌كه سفر براى حج ، يا عمره ، يا كار ضرورى باشد . مسئله 1804 - اگر غير روزهء رمضان روزه معيّن ديگرى بر انسان واجب باشد نبايد در آن روز مسافرت كند . و اگر در سفر باشد بايدقصد كند كه ده روز در جايى بماند و آن روز را روزه بگيرد . ولى اگر نذر كرده باشد روز معينى را روزه بگيرد مىتواند در آن روز مسافرت نمايد و در سفر روزه نگيرد و بنابر احتياط واجب قضاى آن را بگيرد . مسئله 1805 - اگر نذر كند روزه بگيرد و روز آن را معيّن نكند ، نمىتواند آن را در سفر بجا آورد . ولى چنانچه نذر كند كه روز معينى را در سفر روزه بگيرد بايد آن را در سفر بجا آورد . و نيز اگر نذر كند روز معينى را چه مسافر باشد يا نباشد ، روزه بگيرد بايد آن روز را اگر چه مسافر باشد روزه بگيرد . مسئله 1806 - مسافر مىتواند براى خواستن حاجت ، سه روز در مدينه طيّبه روزه مستحبى بگيرد ، و احوط اين است كه آن سه روز ، چهارشنبه ، پنج‌شنبه و جمعه باشد چنانچه در روايات وارد شده است و بهتر آن است كه در اين سه روزه در صورت امكان در مسجد النّبى ( ص ) معتكف شود و نزد هر يك از ستونهاى توبه و ستون نزديك مقام پيامبر ( ص ) و نزديك قبر بالاى سر ، دو ركعت نماز بجا آورد و در صورت امكان جز ذكر و مناجات و دعا سخنى نگويد . مسئله 1807 - كسى كه نمىداند روزهء مسافر باطل است اگر در سفر روزه بگيرد و در بين روز ، مسئله را بفهمد روزه‌اش باطل مىشود . و اگر تا مغرب نفهمد روزه‌اش صحيح است . مسئله 1808 - اگر فراموش كند كه مسافر است ، يا فراموش كند كه روزهء مسافر باطل مىباشد و در سفر روزه بگيرد روزه او باطل است . مسئله 1809 - اگر روزه‌دار بعد از ظهر مسافرت نمايد بايد روزه خود را تمام كند ، و اگر پيش از ظهر مسافرت كند وقتى به حدّ ترخّص برسد ، يعنى به جايى برسد كه ديوار شهر را نبيند و صداى اذان آن را نشنود ، به تفصيلى كه در نماز مسافر گذشت ، روزهء او صحيح نيست و قضاى آن واجب است ، و اگر پيش از رسيدن به حدّ ترخّص عمداً روزه را باطل كند كفّاره بر او واجب است . و اگر پيش از ظهر مجدداً به وطن برگردد وقتى به حدّ ترخّص رسيد اگر مفطرى انجام نداده بايد نيّت روزه كند و روزه‌اش صحيح است .